Ile dni można być na L4 w 2026 roku? Limity i zasady

27/08/2026

Odpowiedź na pytanie, ile dni można być na L4 w 2026 roku, zależy od przyczyny niezdolności do pracy. Standardowy okres zasiłkowy wynosi 182 dni. Jeżeli niezdolność do pracy przypada w czasie ciąży albo wynika z gruźlicy, limit rośnie do 270 dni. Nie jest to jednak prosty roczny limit L4. Okres zasiłkowy może obejmować zwolnienia z dwóch lat kalendarzowych i uwzględnia także dni, za które pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe.

Prawidłowe liczenie dni ma znaczenie zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy. Od niego zależą prawo do świadczenia, moment przejścia na zasiłek chorobowy oraz termin złożenia wniosku o świadczenie rehabilitacyjne. Poniżej wyjaśniamy, ile dni można być na L4, kiedy okres liczy się od nowa i co zmieniło się w zasadach kontroli zwolnień w 2026 roku.

Stan prawny: 27 sierpnia 2026 r.

Ile dni można być na L4 w 2026 roku?

Zwolnienie lekarskie, czyli e-ZLA, potwierdza czasową niezdolność do pracy. Przepisy nie wprowadzają jednej maksymalnej liczby dni, przez które lekarz może wystawiać kolejne zaświadczenia. Ograniczają natomiast okres, za który przysługują wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy. To właśnie okres zasiłkowy.

W 2026 roku obowiązują następujące limity:

182 dni – w przypadku standardowej niezdolności do pracy z powodu choroby;
270 dni – gdy niezdolność do pracy jest spowodowana gruźlicą;
270 dni – gdy niezdolność do pracy przypada w czasie ciąży.

Do limitu wlicza się dni kalendarzowe, a więc również soboty, niedziele i święta objęte zwolnieniem. Co ważne, okres pobierania wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy nie wydłuża limitu. Mieści się w tych samych 182 albo 270 dniach.

Wynagrodzenie chorobowe a zasiłek chorobowy

Pracownik najpierw otrzymuje wynagrodzenie chorobowe na podstawie art. 92 Kodeksu pracy. Finansuje je pracodawca. Dopiero później przysługuje zasiłek chorobowy finansowany z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

W ciągu roku kalendarzowego wynagrodzenie chorobowe przysługuje łącznie przez:

33 dni – pracownikowi, który nie ukończył 50 lat;
14 dni – pracownikowi po 50. roku życia, od roku następującego po roku ukończenia 50 lat.

Od 34. albo 15. dnia niezdolności do pracy przysługuje zasiłek chorobowy. Jeżeli płatnik zgłasza do ubezpieczenia chorobowego więcej niż 20 osób, może sam ustalać prawo do zasiłku i go wypłacać. W pozostałych przypadkach robi to ZUS. Źródłem finansowania zasiłku pozostaje jednak Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.

Najczęstszy błąd polega na dodawaniu 33 lub 14 dni do limitu 182 dni. Tymczasem okres wynagrodzenia chorobowego i okres wypłaty zasiłku tworzą jeden okres zasiłkowy.

Jak liczyć 182 dni okresu zasiłkowego?

Do jednego okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy. Przyczyna choroby nie ma znaczenia. Jeśli po zapaleniu płuc pracownik bez dnia przerwy otrzyma zwolnienie z powodu urazu, dni nadal się sumują.

Przerwa nieprzekraczająca 60 dni

Do tego samego okresu zasiłkowego wlicza się także wcześniejsze zwolnienia, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 60 dni. Od 2022 roku nie ma znaczenia, czy kolejne zwolnienie wynika z tej samej, czy z innej choroby.

Przykład: pracownik chorował przez 30 dni, następnie przez 10 dni był zdolny do pracy, a później otrzymał 40 dni L4 z innej przyczyny. Oba zwolnienia tworzą jeden okres zasiłkowy obejmujący 70 dni.

Przerwa dłuższa niż 60 dni

Nowy okres zasiłkowy rozpoczyna się zasadniczo wtedy, gdy przerwa między niezdolnościami trwała co najmniej 61 dni. W takiej sytuacji wcześniejszych dni nie dolicza się do nowego limitu.

Przykład: po 100 dniach choroby pracownik wrócił do pracy na 61 dni. Następnie ponownie stał się niezdolny do pracy. Drugie zwolnienie rozpoczyna nowy okres zasiłkowy.

Wyjątek dotyczący ciąży

Przepisy przewidują szczególną zasadę dla niezdolności do pracy przypadającej w czasie ciąży. Jeżeli po przerwie nieprzekraczającej 60 dni powstanie niezdolność do pracy w czasie ciąży, do nowego okresu nie wlicza się zwolnień sprzed tej przerwy.

Jeżeli jednak zwolnienie w czasie ciąży następuje bezpośrednio po wcześniejszej niezdolności, bez żadnej przerwy, okresy sumują się. Maksymalny łączny limit wynosi wtedy 270 dni.

Czy okres zasiłkowy zeruje się 1 stycznia?

Nie. Limit 182 lub 270 dni nie zeruje się automatycznie wraz z początkiem nowego roku. Jeżeli niezdolność do pracy trwa bez przerwy albo kolejna wystąpi przed upływem 61 dni, okres zasiłkowy jest kontynuowany także po 1 stycznia.

Z początkiem roku od nowa liczy się natomiast limit 33 lub 14 dni wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę. Jeżeli pracownik 31 grudnia pobierał zasiłek chorobowy i nadal choruje 1 stycznia, co do zasady zachowuje prawo do zasiłku aż do przerwy w niezdolności. Po przerwie może ponownie rozpocząć się okres wynagrodzenia chorobowego.

Czy weekendy i święta wliczają się do L4?

Tak. Okres zasiłkowy liczy się w dniach kalendarzowych. Jeżeli e-ZLA obejmuje czas od poniedziałku do niedzieli, do limitu wlicza się siedem dni, a nie pięć. Tak samo traktuje się święta przypadające w okresie zwolnienia.

Znaczenie ma więc cały okres wskazany w zaświadczeniu lekarskim, a nie tylko dni zaplanowane w harmonogramie pracy.

L4 po 50. roku życia – kiedy zasiłek przysługuje od 15. dnia?

Pracodawca finansuje wynagrodzenie chorobowe pracownika po 50. roku życia przez 14 dni w roku kalendarzowym. Od 15. dnia przysługuje zasiłek chorobowy. Krótszy okres stosuje się jednak dopiero od roku kalendarzowego następującego po roku, w którym pracownik ukończył 50 lat.

Przykładowo osoba, która kończy 50 lat w październiku 2026 roku, przez cały 2026 rok pozostaje objęta limitem 33 dni. Limit 14 dni zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2027 roku.

Zwolnienie lekarskie po ustaniu zatrudnienia

Prawo do zasiłku może obejmować również okres po ustaniu ubezpieczenia, na przykład po zakończeniu umowy o pracę. Jeżeli choroba rozpoczęła się jeszcze w czasie ubezpieczenia i trwa bez przerwy, świadczenie może być kontynuowane po ustaniu zatrudnienia.

Zasiłek może również przysługiwać, gdy niezdolność powstała już po ustaniu ubezpieczenia. Musi wtedy:

trwać bez przerwy co najmniej 30 dni;
powstać nie później niż w ciągu 14 dni od ustania ubezpieczenia;
powstać nie później niż w ciągu 3 miesięcy w przypadku określonej choroby zakaźnej albo innej choroby oznaczonej kodem „E”, której objawy ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni.

Za okres po ustaniu ubezpieczenia zasiłek przysługuje zasadniczo nie dłużej niż przez 91 dni. Ograniczenie nie dotyczy m.in. niezdolności przypadającej w czasie ciąży, spowodowanej gruźlicą ani związanej z badaniami i zabiegiem pobrania komórek, tkanek lub narządów od dawcy.

Co po wykorzystaniu 182 lub 270 dni L4?

Po wyczerpaniu okresu zasiłkowego pracownik nie ma już prawa do dalszego zasiłku chorobowego. Jeżeli nadal jest niezdolny do pracy, ale leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy, może wystąpić o świadczenie rehabilitacyjne.

Najważniejsze zasady są następujące:

świadczenie może zostać przyznane najwyżej na 12 miesięcy;
o prawie do świadczenia i jego okresie rozstrzyga ZUS na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika;
wniosek składa się na formularzu ZNp-7;
ZUS zaleca złożenie dokumentów co najmniej 6 tygodni przed końcem okresu zasiłkowego.

Świadczenie wynosi zasadniczo 90% podstawy wymiaru przez pierwsze 90 dni i 75% za pozostały okres. W czasie ciąży wynosi 100% podstawy. Taką samą wysokość stosuje się do świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego, gdy niezdolność wynika z wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Jeżeli stan zdrowia nie rokuje odzyskania zdolności do pracy, ubezpieczony może sprawdzić warunki ubiegania się o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sama data wyczerpania zasiłku nie rozstrzyga jednak automatycznie o rozwiązaniu umowy. Ochronę zatrudnienia określa odrębnie art. 53 Kodeksu pracy.

Ile wynosi zasiłek chorobowy w 2026 roku?

Dla pracownika podstawę wymiaru zasiłku stanowi zwykle przeciętne miesięczne wynagrodzenie z 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy. Jeżeli ubezpieczenie trwa krócej, uwzględnia się pełne miesiące ubezpieczenia. Przy ustalaniu podstawy wynagrodzenie pomniejsza się o składki społeczne finansowane przez pracownika, czyli łącznie o 13,71%.

Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi:

80% podstawy wymiaru – w standardowym przypadku, również za pobyt w szpitalu;
100% podstawy wymiaru – gdy niezdolność wynika z wypadku w drodze do pracy lub z pracy, przypada w czasie ciąży albo wiąże się z badaniami i zabiegiem pobrania komórek, tkanek lub narządów od dawcy.

Niezdolność spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową podlega odrębnym zasadom ubezpieczenia wypadkowego. Zasiłek z tego tytułu wynosi 100% podstawy wymiaru.

Kontrola L4 w 2026 roku – co zmieniło się 13 kwietnia?

Od 13 kwietnia 2026 roku przepisy dokładniej definiują pracę zarobkową oraz aktywność niezgodną z celem zwolnienia. Ubezpieczony może stracić prawo do zasiłku za cały okres danego zwolnienia, jeżeli wykonuje pracę zarobkową albo podejmuje działania, które utrudniają lub wydłużają leczenie i rekonwalescencję.

Pracą zarobkową jest co do zasady każda czynność o charakterze zarobkowym, niezależnie od podstawy prawnej. Wyjątek mogą stanowić czynności incydentalne, których wymagają istotne okoliczności. Polecenie pracodawcy nie jest taką okolicznością.

Zwykłe czynności dnia codziennego nie są automatycznie uznawane za wykorzystywanie L4 niezgodnie z celem. ZUS lub uprawniony płatnik ocenia jednak każdą sprawę indywidualnie, biorąc pod uwagę zalecenia lekarza oraz charakter podejmowanej aktywności.

Najczęstsze pytania o L4 w 2026 roku

Ile dni można być na L4 w ciągu roku?

Standardowo okres zasiłkowy obejmuje do 182 dni, a w czasie ciąży lub przy gruźlicy – do 270 dni. Nie jest to jednak limit przypisany do roku kalendarzowego. Jeden okres może obejmować dwa lata, a 1 stycznia nie zeruje automatycznie licznika.

Czy jeden dzień przerwy otwiera nowy okres zasiłkowy?

Nie. Jeżeli przerwa nie przekracza 60 dni, wcześniejsze i kolejne zwolnienia co do zasady sumują się. Nowy okres rozpoczyna się zwykle po co najmniej 61 dniach przerwy.

Czy inna choroba zeruje okres zasiłkowy?

Nie. Od 2022 roku przy przerwie nieprzekraczającej 60 dni przyczyna kolejnego zwolnienia nie ma znaczenia. Dni z różnych chorób wlicza się do tego samego okresu.

Czy można być na L4 dłużej niż 182 dni?

Tak, ale zasiłek chorobowy ponad 182 dni przysługuje tylko w określonych sytuacjach. Limit wynosi 270 dni w czasie ciąży lub przy gruźlicy. Po wykorzystaniu limitu można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne, jeżeli dalsze leczenie rokuje powrót do pracy.

Czy L4 na dziecko wlicza się do 182 dni?

Nie. Opieka nad chorym dzieckiem daje prawo do zasiłku opiekuńczego, który ma odrębne limity. Więcej informacji znajdziesz w poradniku L4 na dziecko – komu przysługuje zasiłek opiekuńczy.

Czy podczas L4 pracownik nabywa urlop wypoczynkowy?

Co do zasady tak. Choroba jest usprawiedliwioną nieobecnością i sama w sobie nie pozbawia pracownika prawa do urlopu. Nie można jednak korzystać jednocześnie z urlopu wypoczynkowego i zwolnienia lekarskiego.

Uporządkuj kadry i płace z Małą Księgowością

Prawidłowe rozliczenie nieobecności wpływa na listę płac, składki i dokumenty rozliczeniowe. Dlatego pracodawca powinien prowadzić spójną ewidencję danych pracowników, czasu pracy oraz absencji.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej wspiera prowadzenie ewidencji kadr i płac oraz obliczanie wynagrodzeń na podstawie obecności. Sprawdź funkcje i warianty programu w cenniku.

Przy ustalaniu prawa do świadczeń zawsze uwzględnij aktualny okres zasiłkowy konkretnego pracownika, dokumenty z ZUS oraz jego indywidualną sytuację ubezpieczeniową.

Podstawa prawna i źródła

Artykuł ma charakter informacyjny. W indywidualnej sprawie znaczenie mogą mieć m.in. tytuł ubezpieczenia, przebieg wcześniejszych niezdolności do pracy, dokumentacja medyczna oraz decyzje ZUS.